بهانه این نوشتار بررسی پدیده ای در پهنه سیاست دهه اخیر در ایران است که ذیل عنوان
احمدی نژادیسم در جریان است . اینکه چنین اتفاقی روی داده است فارغ از حسن و قبح آن ، چنان مهر خود را بر پیشانی سیاست ایران نقش کرده که انکارش به تحکیم و تعمیق آن بیشتر کمک می رساند تا پذیرش آن . اما بحث در مورد چیستی و چرایی چنین پدیده ای و یا امکان تکرار آن در آینده مباحث مهمی هستند که مطالعات بیشتری را طلب میکند . در این مؤجز به “ احمدی نژادیسم “ بعنوان واکنشی به ناکار آمدی قواعد رایج سیاست داخلی و نقش آن در تسهیل تهدید منافع ملی اشاره خواهد شد . البته در حدی که تذکری باشد برای علل ماندگاری پدیده مورد اشاره در حافظه تاریخی مردم ایران که احمدی نژاد با عبور از جریانات سیاسی مطرح به آنان روی آورده و دوباره مردم را در کانون توجهات سیاسی قرار داد . ابتدا باید این نکته را روشن گرد که ظهور پدیده احمدی نژادیسم از یک طرف ثمره رویکرد سیاسی و عملکرد متفاوت دولت ایشان در مقایسه با دولتهای قبل و بعد اوست و از طرف دیگر حاصل تئوریزه شدن اندیشه حاکمیتی او پس از اتمام دوره حاکمیت او در قالب نقد سیاستهای او از طرف مخالفین . نقد های که با فاصله گرفتن هر چه بیشتر او از قدرت در عمل شدیدتر هم شده اند ! بی تردید این حضور پر رنگ در ادبیات سیاسی علیرغم عدم حضور ایشان در ساختار رسمی قدرت تؤام با دلایل مهمی است . بویژه
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آریا حسینیان
تاريخ: جمعه
15 دی
1396 ساعت: 1:12